“Kuantum Tünelleme, DNA ve Yaratılışın Bilimsel Delilleri – Surrey Üniversitesi Ekibine Reddiyé”

Araştırmacı.analist.filozof yazar

Kağan Çankaya

Özet Canlılığın temel yapıtaşı olan DNA, yalnızca genetik bilgiyi taşıyan bir molekül olmanın ötesinde, evrende bilinen en karmaşık ve düzenli bilgi sistemlerinden biridir. Son yıllarda kuantum fiziği, moleküler biyoloji ve bilgi teorisi alanlarında yapılan araştırmalar, DNA’nın işleyişinin rastgeleliğe değil, bilinçli bir tasarıma işaret ettiğini göstermektedir. Bu makalede, DNA’nın yapısı, protonların kuantum tünelleme yoluyla kaymaları, DNA’nın kendini koruma sistemleri ve mutasyonların biyolojik etkileri bilimsel veriler ışığında incelenmektedir. Ayrıca matematiksel olasılık hesaplamaları ile evrim teorisinin açıklamalarının sınırları ortaya konulmakta ve yaratılış perspektifi ile Kur’ânî ayetler bağdaştırılmaktadır.

1. Giriş

Canlılığın kökeni ve işleyişi, insanlık tarihinin en temel sorularından biri olmuştur. Yirmi birinci yüzyıl bilimi, biyolojinin temel taşlarından olan DNA’nın, yalnızca genetik bilgi taşıyan bir molekül değil, aynı zamanda evrendeki en karmaşık bilgi sistemlerinden biri olduğunu ortaya koymuştur. DNA’nın dizilimindeki hassasiyet, moleküler yapısının korunması ve hata düzeltme mekanizmalarının varlığı, tesadüfen oluşmanın matematiksel ve biyolojik olarak imkânsız olduğunu göstermektedir.

Kuantum fiziği alanındaki gelişmeler ise DNA molekülündeki proton hareketlerinin rastgelelik değil, düzen ve hassasiyet sağladığını göstermektedir. Özellikle kuantum tünelleme fenomeni, bazı evrim yanlısı yorumcularca “mutasyonların moleküler kaynağı” olarak sunulsa da, gerçekte DNA’nın kusursuz koruma sistemlerini ve evrimsel senaryoların sınırlarını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, DNA’yı ve canlılığı anlamak, yalnızca biyoloji değil, fizik, matematik ve bilgi teorisinin birlikte değerlendirilmesini gerektirir.

2. DNA ve Kuantum Tünelleme

2.1 Surrey Üniversitesi Çalışması

2022 yılında Surrey Üniversitesi’nden bir araştırma ekibi, DNA’nın baz çiftlerinde bulunan protonların kuantum tünelleme yoluyla kısa süreli yer değiştirmeler yapabileceğini bildirdi. Nature Communications Physics dergisinde yayınlanan bu araştırma, bazı evrim yanlısı çevrelerce “evrimin moleküler kanıtı” olarak sunuldu. Ancak bu iddia, gerçekte DNA’nın ne kadar hassas ve korumalı bir molekül olduğunu ortaya koymaktadır.

Kuantum tünelleme, klasik fizik kurallarına göre bir protonun mümkün olmayan bir enerji bariyerini aşabilme olayıdır. DNA baz çiftlerinde, adenin-timin ve guanin-sitozin gibi bazlar, hidrojen bağlarıyla birbirine tutunur. Protonların bu bağlarda kısa süreli kaymaları mümkündür; fakat bu kaymalar femtosaniyeler (saniyenin katrilyonda biri) düzeyinde gerçekleşir. Bu süreler, DNA’nın sahip olduğu hata düzeltme mekanizmaları ile düzeltilmeden kalamaz. Düzeltir

2.2 Proton Kaymalarının Önemi

Proton kaymaları, teorik olarak mutasyonlara yol açabilir; ancak pratikte DNA, milyarlarca yıl boyunca sürekli bozulmadan kalacak şekilde tasarlanmıştır. Eğer proton kaymaları sık olsaydı, DNA sürekli mutasyon geçirir ve canlılık sürdürülemezdi. Bu durum, DNA’nın kusursuz korunduğunu ve yaratılış açısından ne kadar hassas bir sistem olduğunu göstermektedir.

3. DNA’nın Kendini Koruma Sistemleri

DNA, yalnızca bilgi taşıyan bir molekül değildir; aynı zamanda kendi kendini onarma yeteneğine sahiptir. DNA polimeraz enzimi, baz eşleşmesi sırasında oluşan hataları tespit eder ve düzeltir. Bu hata düzeltme (proofreading) sistemi, yanlış baz eklenme ihtimalini 10.000’de 1’den 1 milyarda 1’e düşürür.

Bu mekanizmalar, kuantum tünellemeden kaynaklanan küçük sapmaları bile tespit edebilecek hassasiyettedir. Evrimcilerin iddia ettiği gibi DNA sürekli rastgele mutasyonlarla değişiyor olsaydı, bu hata düzeltme sistemlerinin varlığı imkânsız olurdu. Başlangıçta DNA bu mekanizmalar olmadan var olsaydı, hataları düzeltmek için gerekli ortamın oluşması mümkün olamazdı. Dolayısıyla DNA’nın mükemmel bir tasarım ürünü olduğu anlaşılır.

4. Matematiksel Boyut: Tesadüfün İmkânsızlığı

4.1 DNA’nın Rastgele Oluşma Olasılığı

İnsan DNA’sı yaklaşık üç milyar baz çiftinden oluşur. Her pozisyonda dört nükleotid seçeneği vardır: adenin (A), timin (T), guanin (G) ve sitozin (C). Teorik olarak tüm DNA dizisinin rastgele oluşma olasılığı:

P(DNA) = (1/4) ^ 3.000.000.000 ≈ 10^-1.800.000.000

Bu sayı, evrendeki atom sayısından (~10^80) çok daha büyüktür. Bu, DNA’nın rastgele oluşma olasılığının astronomik derecede düşük olduğunu gösterir; yani doğal yollarla tamamen tesadüfi oluşması biyolojik ve matematiksel olarak son derece imkânsızdır.

4.2 Proteinlerin Rastgele Oluşma Olasılığı

Ortalama bir protein zinciri yaklaşık 300 aminoasitten oluşur ve her pozisyonda 20 farklı aminoasit seçeneği vardır. Rastgele oluşma olasılığı:

P(protein) = (1/20) ^ 300 ≈ 10^-390

Bu sayı, evrenin ömrü boyunca her saniye bir deneme yapılsa bile ulaşılamayacak kadar küçüktür. Bu matematiksel hesaplama, DNA ve proteinlerin saf rastgelelik yoluyla, doğal seçilim veya kuantum tünelleme ile tek başına oluşamayacağını açıkça göstermektedir.

5. Biyolojik Boyut: Mutasyonların Gerçek Etkileri

Evrim teorisi, mutasyonların yeni bilgi ürettiğini iddia eder. Oysa gözlemler, mutasyonların çoğunlukla zararlı veya nötr olduğunu göstermektedir. Mutasyonların yaklaşık %99’u canlılar için olumsuzdur; geri kalan %1 ise ya nötrdür ya da mevcut bilgiyi kaybettirir.

5.1 Antibiyotik Direnci

Bakterilerde gözlemlenen direnç kazanımı, yeni bilgi üretimi değil, mevcut genetik bilginin farklı bir şekilde ifade edilmesidir. Bu durum, mutasyonların bilgi üretme kapasitesinin sınırlı olduğunu ortaya koyar.

5.2 Meyve Sineği Deneyleri

Drosophila üzerinde yüz yıl süren mutasyon deneyleri, yeni organ veya sistemin ortaya çıkmadığını göstermiştir. Bu bulgu, mutasyonların rastgele bilgi oluşturmadığını doğrular.

6. Evrimsel Çelişkiler

1. Başlangıç Sorunu: DNA’nın var olmadan önce hata düzeltme sistemlerinin evrimleşmesi imkânsızdır.

2. Bilgi Problemi: Mutasyonlar bilgi üretmez; mevcut bilgiyi bozar.

3. Kümülatif Etki: Evrim için milyarlarca faydalı mutasyon gerekirken, gözlemlenen faydalı mutasyon sayısı yok denecek kadar azdır.

4. Kuantum Kaosu: Proton kaymalarının rastgeleliği, düzen yerine kaos üretir; düzenli bilgi ve kompleks yapı için tasarım gereklidir.

Bu çelişkiler, evrim teorisinin moleküler ve bilgi düzeyinde ciddi sınırlamalara sahip olduğunu gösterir.

7. Yaratılış Perspektifi

Bilgi teorisi, her bilinçli bilgi sisteminin bir yaratıcı kaynağa ihtiyaç duyduğunu ortaya koyar. Bir kitap, bir yazılım veya mühendislik ürünü, bilinçli bir tasarımcının eseridir. DNA, üç milyar harften oluşan bir biyolojik ansiklopedidir ve benzer şekilde üstün bir bilinçli tasarım gerektirir.

Bilimsel, mantıksal ve matematiksel açıdan DNA’nın, protonların rastgele tünellemesinden veya tesadüfi mutasyonlardan kaynaklanmış olması mümkün değildir. Tek mantıklı açıklama, üstün bir aklın yaratışıdır.

8. Kur’ânî Perspektif

Kur’ân, 1400 yıl önce DNA’nın keşfinden çok önce yaratılışın kusursuzluğunu şöyle bildirir:

• “O, yarattığı her şeyi en güzel şekilde yaratandır.” (Secde 7)

• “Biz her şeyi bir ölçü ve denge ile yarattık.” (Kamer 49)

• “Sizi annelerinizin karınlarında üç karanlık içinde yaratıyor.” (Zümer 6)

Bu ayetler, modern bilimin ortaya koyduğu bilgi, ölçü, denge ve planlama gerçeğini tasdik eder.

9. Sonuç

Surrey Üniversitesi’nin çalışması, evrim için kanıt değil; aksine evrimin çelişkisini ortaya koyan bir bulgudur. Protonların kuantum tünelleme ile kayması, DNA’nın tesadüfen bozulabileceğini değil, ne kadar hassas ve korunmuş olduğunu gösterir.

Fen bilimleri, matematik ve biyoloji açıkça ortaya koyar:

• DNA rastgele mutasyonlarla açıklanamaz.

• Mutasyonlar yeni bilgi üretmez.

• Hata düzeltme sistemleri başlangıçtan beri tam ve kusursuz çalışmaktadır.

Dolayısıyla evrim teorisi, bilimsel, matematiksel ve mantıksal açıdan çöküntüye uğramaktadır. Geriye tek mantıklı açıklama kalmaktadır: DNA’yı, canlılığı ve evreni üstün bir akıl yaratmıştır. Bu akıl, Allah’tır;

ALLAHTAN BAŞKA İLAH YOKTUR HZ MUHAMMED ONUN KULU VE ELÇİSİDİR

DNA ve Moleküler Biyoloji

1. Watson, J. D., & Crick, F. H. C. (1953). A structure for deoxyribose nucleic acid. Nature, 171(4356), 737–738. https://doi.org/10.1038/171737a0

2. Alberts, B., Johnson, A., Lewis, J., et al. (2015). Molecular Biology of the Cell (6th Edition). Garland Science.

3. Nelson, D. L., & Cox, M. M. (2017). Lehninger Principles of Biochemistry (7th Edition). W.H. Freeman.

Kuantum Biyoloji ve Proton Tünelleme

4. McFadden, J., & Al-Khalili, J. (2014). Life on the Edge: The Coming of Age of Quantum Biology. Crown Publishing.

5. Brookes, J. C. (2017). Quantum effects in biology: golden rule in enzymes, proton tunneling in DNA, and more. Physical Biology, 14(3), 035005.

6. Surrey Üniversitesi Çalışması: [Nature Communications Physics, 2022]. (Araştırma DOI veya tam link makale erişiminde bulunabilir)

Mutasyonlar ve Evrim

7. Sanford, J. C. (2013). Genetic Entropy & the Mystery of the Genome (3rd Edition). FMS Publications.

8. Lynch, M. (2010). Rate, molecular spectrum, and consequences of human mutation. Proceedings of the National Academy of Sciences, 107(3), 961–968.

9. Goldschmidt, R. (1940). The Material Basis of Evolution. Yale University Press.

Matematiksel Olasılıklar ve DNA’nın Rastgeleliği

10. Orgel, L. E. (1992). The origin of life on the Earth. Scientific American, 271(4), 76–83.

11. Carter, R. L. (2007). The Anthropic Principle and the Structure of the Physical World. Springer.

Kur’ânî Perspektif (Yaratılış ve Bilimsel Bağlantı)

12. Secde, 7; Kamer, 49; Zümer, 6. Kur’ân-ı Kerim, Türkçe meali.

13. Çankaya, K. (2025).“Kuantum Tünelleme, DNA ve Yaratılışın Bilimsel Delilleri – Surrey Üniversitesi Ekibine Reddiyé” . Araştırmacı Analist Filozof Yazar.